پێی بڵێ دەربەستی وەش نەبێ کە بۆنی خاکوخۆڵ لە جلوبەرگی دێ. ئەو بۆنە، نیشانەی ئەوەیە کە ڕیشەی بە خاکدا ڕۆچووە. مرۆڤی بێ ڕیشە، با دەیبا.

کە دیتت ماچی کە. پێی بڵێ وەڵڵاهی بە قەدەر دنیایەک، من بیرم کردووە.

ئه‌و مافووره‌ حه‌وت ڕه‌نگه‌ که‌ پێشێلى سه‌ماى تۆیه‌،
به‌ خوێن و ژینى ئینسانان ڕه‌نگ کراوه‌.
له‌ تان و پۆى هه‌موو خه‌ت و خاڵێکیدا: هه‌زار ڕه‌نج و
له‌ ئاو و ڕه‌نگى هه‌ر گوڵ و گه‌ڵایه‌کیا: هه‌زار شه‌رم
ڕاخراوه‌.

ئەی میهرەبانم
دەستم بخە سەر چاوی چرا و
رێگای گەرانەوەی رووناکیی
پێ بخوێنه‌وه

خەو بە دووگیانبوونی خۆمەوە
دەمگرێ،
بە سەوز بوونەوە
لە باخەڵی فێنکی تۆدا،
بە بۆنی ئاو .

گوڵە پاییزە! ئەرێ
کوای؟ دە مەڕۆ! بۆ کوێ چووی؟
داخەکەم، ڕۆیی؟ لە گەڵ با کەوتووی؟

ئەرێ _نەتگوت_ لە چ جێ
دەنگ و هەرایەک ماوە؟
خۆڵەمێشێکی بەتین ماوە ئەرێ لەو ناوە؟

ئێستا کە باسەکە هاتووەتە گۆڕ، چاوەڕوانی لێتان ئەوەیە وەک حیزبێکی بەدەربەست و وەڵامدەرەوە بکەونە دیالۆگ لە گەڵ ئەو کەسانەی دەیانهەوێ لە گەڵتان بدوێن. ئەو وەدەنگ هاتنەی ڕووناکبیران و چالاکانی سیاسی و مەدەنی، ئەگەر لە خۆتانی تێک نەدەن دەرفەتێکی گەورەیە بۆ حیزبەکەتان کە دیالۆگیان لە گەڵ بکەن، متمانەیان بەدەست بێنن و نیشان بدەن کە ڕێز دادەنێن بۆ بەشدارییان لە باسێکی وا گرینگدا.

بەم جۆرە دەبینین سەرچاوەیەک کە ناوی خۆی ئاشکرا کردووە، قسەکانی جیاوازییان هەیە لەگەڵ سەرچاوەکەی دیکە کە ”نەیویست ناوی خۆی ئاشکرا بکا“ و ڕاگەیاندنەکەی سکرتاریەتی کۆمەڵە قسەکانی ئەوی کردووەتە بەڵگەی دڵنیاکردنی هەمووان. هەر بۆیەش، ڕاگەیاندنەکەی سکرتاریەت جگە لە لایەنگرانی حیزبەکە، کەسی دیکەی دڵنیا نەکرد. لە ڕاستیدا ئەو قسەیەی کە ڕاگەیاندنەکەی سکرتاریەت پێی دەڵێ ”تەبلیغاتی دوژمنکارانەی نەیارانی کۆمەڵە“ زیاتر نییە لەوەی نەقیب جەزا حەمەئەمین داویەتی بە ڕۆژنامەکە.

واعیزێک ڕۆژێک وتی: ”ئادەی کوڕم
هیچ دەزانی تۆ موسوڵمانیی چییە؟
پاک و بێ ئازار و خزمەتکار بی
بۆ دوو دنیا، قەت کلیلی وا نییە!"
کوڕ وتی: ”گەر وا بێ لەم شارەی مەدا
یەک موسوڵمانە و، ئەویش نەسرانییە”!

لە گفتوگۆیەکدا وەڵامی هەندێک پرسیاری کاک دیاکۆی هاشمی‌م دایەوە لە بابەت وەرگێڕانی شیعر و چەند شیحریشم خوێندەوە..

له‌م هه‌رێمه‌ نه‌ڕڕه‌ی نه‌ڕره‌شێران ئه‌گه‌ر نه‌ما، ئیدی
بێده‌نگبوونی لووره‌ی سه‌گی ده‌رکه‌وانی ئێوه‌ش، دادێ!

سوارچاک هه‌بوو، نه‌ ئه‌سپی ما، نه‌ تۆزی ما به‌ده‌شته‌وه‌
دامرکانی ته‌پوتۆزی که‌رگه‌وزانی ئێوه‌ش، دادێ!