وشک هه‌ڵات کێڵگه‌که‌ی من
له‌لای کێڵگه‌ی دراوسێکه‌م
گه‌رچی ده‌ڵێن:
له‌ که‌ناری نزیک خۆمان
له‌ ڕه‌شپۆشی نێو ره‌شپۆشان دێ
ده‌نگی شین وهاوارێ
قاسیدی رۆژانی هه‌ور، ئه‌ی ”داروه‌ک“!
که‌ی ده‌بارێ؟

ئه‌من چاوم له‌ رێگاته‌
شه‌و دره‌نگان، له‌وده‌مه‌ی دا سێبه‌ر له‌ نێولقی ته‌لاجن دا
ڕه‌ش ده‌چنه‌وه‌ و
ئه‌وینداری دڵخه‌سته‌ی تۆ، به‌تاریکیی شه‌وگار ماته‌،